تنیس البو یا همان آرنج تنیس بازان یک بیماری شایع است که باعث درد در قسمت بیرونی آرنج می شود. برخلاف نامش فقط روی تنیسورها تأثیر نمی گذارد. این می تواند هر فردی را که حرکات مکرر بازو را انجام می دهد، به ویژه حرکاتی که شامل اکستنشن مچ و سوپیناسیون است، مبتلا کند. در حالی که این نام نشان دهنده التهاب است، تحقیقات فعلی نشان می دهد که تنیس البو به طور دقیق تر به عنوان یک تاندیوپاتی توصیف می شود، وضعیتی که با پارگی میکروسکوپی و دژنراسیون در تاندون هایی که عضلات ساعد را به قسمت خارجی آرنج متصل می کنند، مشخص می شود.

فیزیوتراپی یکی از موثرترین روش در درمان تنیس البو است که توسط متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی پویش اهواز ارائه می شود.

تشخیص تنیس البو معمولاً شامل معاینه فیزیکی توسط پزشک یا فیزیوتراپیست است. معاینه معمولاً شامل موارد زیر خواهد بود:

• سابقه پزشکی: پزشک در مورد علائم، فعالیت ها و هرگونه آسیب قبلی از بیمار سؤال می کند.
• معاینه فیزیکی: پزشک اپی کندیل جانبی را لمس می کند تا حساسیت را بررسی کند و دامنه حرکتی آرنج را ارزیابی کند. آنها همچنین آزمایشات خاصی را برای ارزیابی قدرت عضلات بازکننده مچ انجام خواهند داد. این آزمایش‌ها ممکن است شامل درخواست از بیمار شود تا مچ دست خود را در مقابل مقاومت دراز کند در حالی که پزشک فشار متقابل اعمال می‌کند. درد در حین انجام این تست ها نشانگر قوی آرنج تنیس بازان است.
• تست های تصویربرداری: در اکثر موارد، آزمایش های تصویربرداری برای تشخیص آرنج تنیس البو ضروری نیست. با این حال، اگر تشخیص نامشخص باشد یا اگر پزشک به بیماری دیگری مشکوک باشد، ممکن است عکسبرداری با اشعه ایکس یا MRI را تجویز کند.

علائم تنیس البو

علامت مشخصه آرنج تنیس بازان درد در قسمت بیرونی آرنج است. این درد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است به عنوان احساس سوزش، درد یا چاقو توصیف شود. سایر علائم رایج عبارتند از:

• دردی که با فعالیت بدتر می‌شود: درد معمولاً با فعالیت‌هایی تشدید می‌شود که شامل اکستنشن مچ دست و خوابیدن می‌شود، مانند گرفتن، بلند کردن یا استفاده از ابزار.
• دردی که منتشر می شود: درد ممکن است به سمت پایین ساعد و گاهی اوقات حتی به بالای بازو تابیده شود.
• قدرت گرفتن ضعیف: افرادی که آرنج تنیس بازان دارند، ممکن است چنگ زدن ضعیفی را تجربه کنند که در دست گرفتن اشیاء یا انجام کارهای روزمره دشوار است.
• سفتی: ممکن است کمی سفتی در مفصل آرنج وجود داشته باشد، به خصوص در صبح.
• حساسیت: ناحیه روی اپی کندیل جانبی معمولاً در لمس حساس است.
• افزایش درد با حرکات خاص: فعالیت‌هایی مانند باز کردن شیشه‌ها یا چرخاندن دستگیره‌های در می‌تواند به‌خصوص دردناک باشد.

دلایل و عوامل خطر

این وضعیت بیشتر به دلیل استفاده بیش از حد و کشیدگی مکرر عضلات ساعد ایجاد می شود. هر فعالیتی که شامل اکستنشن مکرر مچ و سوپیناسیون باشد می‌تواند به افزایش خطر بروز تنیس البو منجر شود. علل شایع عبارتند از:

فعالیت های تکراری: مشاغلی که به حرکات مکرر مچ نیاز دارند، مانند نجاری، نقاشی، لوله کشی و تایپ کردن، می توانند خطر ابتلا به آرنج تنیس بازان را افزایش دهند.

ورزش: در حالی که تنیس یک مقصر شناخته شده است، ورزش های دیگری مانند راکت بال، اسکواش و حتی وزنه برداری نیز می توانند در این امر نقش داشته باشند. تکنیک نامناسب در این ورزش ها می تواند مشکل را بیشتر تشدید کند.

استفاده بیش از حد: هر فعالیتی که باعث فشار بیش از حد عضلات ساعد شود، حتی اگر تکراری نباشد، می تواند منجر به آرنج تنیس بازان شود. این می تواند شامل افزایش ناگهانی سطح فعالیت یا انجام یک کار برای مدت طولانی بدون استراحت باشد.

ارگونومی ضعیف: وضعیت بدنی یا تنظیم نادرست شرایط کاری می تواند فشار اضافی بر عضلات ساعد وارد کند و خطر ابتلا به آرنج تنیس بازان را افزایش دهد. به عنوان مثال، استفاده از صفحه کلیدی که خیلی بلند یا خیلی دور است می تواند به مشکل کمک کند.

سن: تنیس البو می تواند در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر در افراد بین 30 تا 50 سال دیده می شود. این ممکن است به دلیل تغییرات مرتبط با سن در تاندون ها باشد که آنها را مستعد آسیب می کند.

آسیب قبلی: آسیب قبلی آرنج گاهی اوقات می تواند ساختارهای نگهدارنده را ضعیف کند و فرد را مستعد ابتلا به آرنج تنیس بازان کند.

درمان تنیس البو

هدف درمان آرنج تنیس بازان کاهش درد، بهبودی و بازیابی عملکرد است. در بیشتر موارد، درمان غیر جراحی موثر است. گزینه های درمانی عبارتند از:

استراحت: اجتناب از فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کنند بسیار مهم است که شامل استراحت از ورزش، فعالیت های کاری یا سایر فعالیت هایی باشد که باعث درد می شود.

مسکن‌ها: مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند. در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای مسکن قوی تری تجویز کند.

یخ: قرار دادن یخ روی ناحیه آسیب دیده به مدت 15 تا 20 دقیقه هر بار، چند بار در روز، می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.

فیزیوتراپی: فیزیوتراپی سنگ بنای درمان تنیس البو است. فیزیوتراپیست می تواند تمرینات خاصی را برای تقویت عضلات ساعد، بهبود انعطاف پذیری و تسریع بهبودی آموزش دهد. این تمرینات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• کشش های اکستانسور مچ: این کشش ها شامل خم شدن ملایم مچ به سمت پایین و نگه داشتن موقعیت برای چند ثانیه است.
• تمرینات تقویت کننده بازکننده مچ دست: این تمرینات شامل استفاده از وزنه های سبک یا نوارهای مقاومتی برای تقویت عضلات بازکننده مچ دست است.
• تمرینات تقویت چنگ زدن: این تمرینات شامل فشردن یک توپ یا جسم دیگر برای بهبود قدرت گرفتن است.

بریسینگ: استفاده از بریس می‌تواند به حمایت از تاندون‌ها و کاهش فشار روی آرنج کمک کند. بریس معمولاً درست زیر آرنج استفاده می شود و به توزیع نیروها از تاندون آسیب دیده کمک می کند.

تزریق کورتیکواستروئید: در برخی موارد، پزشک ممکن است یک داروی کورتیکواستروئید را به ناحیه آسیب دیده تزریق کند. کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند که می توانند درد را به طور موقت تسکین دهند.

جراحی: جراحی به ندرت برای تنیس البو ضروری است و تنها در صورتی در نظر گرفته می شود که درمان محافظه کارانه پس از چند ماه به بهبودی ناکام باشد. روش جراحی شامل برداشتن بافت آسیب دیده از تاندون و اتصال مجدد تاندون به استخوان است.